Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

Τεράστιος οικολογικός κίνδυνος από την λαθραλιεία στον Ασπροπόταμo

Ερώτηση σχετικά με τις πρακτικές λαθραλιείας άγριας πέστροφας στον Ασπροπόταμο κατέθεσαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτα Δριτσέλη και Ηρώ Διώτη. Στην ερώτηση υπογραμμίζεται ότι η αποδυνάμωση του Δασαρχείου Καλαμπάκας, από τις πολιτικές διάλυσης του δημοσίου που εφαρμόζει η κυβέρνηση, έχει οδηγήσει σε αδυναμία εντατικών και διαρκών ελέγχων για την αποτροπή πρακτικών λαθραλιείας, με άμεσο κίνδυνο την οικολογική ισορροπία της περιοχής του Ασπροποτάμου.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης :
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς
      Εσωτερικών
      Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Θέμα : Τεράστια οικολογική καταστροφή από την λαθραλιεία άγριας πέστροφας στον Ασπροπόταμο Καλαμπάκας.
Σε τεράστιο οικολογικό πρόβλημα τείνουν να αναδειχτούν οι πρακτικές λαθραλιείας άγριας πέστροφας (salmo farioides) στον ποταμό Ασπροπόταμο ποταμό της Καλαμπάκας. Συγκεκριμένα, όπως καταγγέλλει το Δασαρχείο Καλαμπάκας, έχουν αυξηθεί οι περιπτώσεις χρήσης παράνομων και βλαπτικών για το περιβάλλον μέσων, για την μαζική αλιεία άγριας πέστροφας. Η αλιεία με την χρήση μεθόδων «ηλεκτροσόκ» (μπαταρία αυτοκινήτου), με την χρήση χημικών (χλωρίνη) ή με την καταστροφή των βράχων, με χρήση βαριοπούλας, που φωλιάζει και αναπαράγεται το συγκεκριμένο είδος απειλεί το φυσικό οικοσύστημα της περιοχής, ενώ δημιουργεί και σοβαρότατες συνέπειες στην ποιότητα των νερών και της τοπικής βιοποικιλότητας. Ιδιαίτερα η μέθοδος του ηλεκτροσόκ έχει ως “παράπλευρη” συνέπεια τη θανάτωση των καβουριών, των βατράχων, των νεροφίδων και όλων των υπολοίπων ειδών που διαβιούν στο ποταμιαίο οικοσύστημα.
Το Δασαρχείο Καλαμπάκας, που έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και πάνω από 21 μήνες, υπογραμμίζει ότι το φαινόμενο έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, ενώ η πληθώρα των αρμοδιοτήτων που του έχουν ανατεθεί (φύλαξη θήρας, λαθροϋλοτομία κ.ο.κ.), σε συνδυασμό με την υπηρεσιακή υποστελέχωσή του και την έλλειψη κονδυλίων, εξαιτίας των πολιτικών λιτότητας, δεν του επιτρέπει να διενεργεί συνεχείς επιτόπιους ελέγχους. Από την άλλη, το μέγιστο πρόστιμο που μπορεί να επιβάλλει το Δασαρχείο δεν θεωρείται αποτρεπτικό από τους λαθραλιείς, οι οποίοι αποκομίζουν τεράστια κέρδη μέσω των βλαπτικών αυτών πρακτικών.
Την ίδια ώρα, έκκληση απευθύνουν και σύλλογοι ερασιτεχνών αλιέων της περιοχής για την προστασία της άγριας πέστροφας, επισημαίνοντας ότι οι παράνομοι αλιείς, εκτός των άλλων, ψαρεύουν ψάρια μεγέθους πολύ κάτω από τα επιτρεπτά όρια.
Επειδή οι πολιτικές λιτότητας έχουν διαλύσει τα Δασαρχεία, με αποτέλεσμα τα ελληνικά δάση και οι υγροβιότοποι να παραμένουν απροστάτευτοι.
Επειδή ο Ασπροπόταμος αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα καταφύγια άγριας πέστροφας στην Ελλάδα.
Επειδή η ενδημική άγρια πέστροφα του Ασπροποτάμου αποτελεί προστατευόμενο είδος («Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας», επικαιροποίηση 2009, ΥΠΕΚΑ), εντασσόμενο ως απειλούμενο είδος στην κατηγορία κινδύνου «τρωτά».
Επειδή τα ψάρια που αλιεύθηκαν με την χρήση χλωρίνης είναι σαφές ότι είναι επικίνδυνα προς βρώση, άρα η εν λόγω μέθοδος, εκτός της οικολογικής ζημιάς που προκαλεί, εγκυμονεί κινδύνους και για τη δημόσια υγεία.
Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί :
- Προτίθενται να ενισχύσουν άμεσα τα δασαρχεία σε ανθρώπινο δυναμικό και χρηματοδότηση, ώστε να μπορούν να περιφρουρήσουν το φυσικό περιβάλλον, τα δάση και τους υγροβιότοπους ευθύνης τους;
- Με ποιους τρόπους θα εξαλείψουν τις απαράδεκτες πρακτικές λαθραλιείας από τον Ασπροπόταμο Καλαμπάκας;
- Θα επανεξετάσουν τις ποινές που προβλέπονται για λαθραλιεία καθώς και τα επιβαλλόμενα πρόστιμα για το ίδιο αδίκημα;
Οι ερωτώντες βουλευτές
Παναγιώτα Δριτσέλη
Ηρώ Διώτη
 
πηγη: stagonnews

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Ολοκληρώθηκε το Δίκτυο Μονοπατιών

Ολοκληρώθηκε το Δίκτυο Μονοπατιών στον Κόζιακα / Αρθρογράφος: trikalanews

Ολοκληρώθηκε το Δίκτυο Μονοπατιών στον ΚόζιακαΟ Σύλλογος των Επαγγελματιών Ορεινού Όγκου Ν. Τρικάλων «Ξένιος Ζευς», χρηματοδότησε την διάνοιξη του δικτύου μονοπατιών του Κόζιακα.
Το δίκτυο των μονοπατιών αποτελείται από 11 επιμέρους μονοπάτια τα οποία συναντώνται και δημιουργούν ένα πλέγμα, προσφέροντας πολλές εναλλακτικές διαδρομές στους πεζοπόρους και τους τουρίστες της περιοχής. Το συνολικό μήκος των μονοπατιών του δικτύου ξεπερνά τα 20 χιλιόμετρα, και η αφετηρία τους είναι η πλατεία της Ελάτης. Τα μονοπάτια του δικτύου ήταν αυτά που πριν μερικές δεκάδες χρόνια χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι και οι βοσκοί για να ανεβούν στο βουνό με τα ζώα τους.
Λόγω της μείωσης της κτηνοτροφίας, αυτά χάθηκαν μέσα στην πυκνή βλάστηση το βουνού. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που έκανε την διάνοιξη χρονοβόρα και δύσκολη. Το κάθε μονοπάτι καθαρίστηκε από κλαδιά και πέτρες ενώ έγιναν εργασίες βελτίωσης σε πολλά σημεία τους. Επίσης, τα μεγάλα πεσμένα έλατα που εμπόδιζαν την διέλευση κόπηκαν και ο χρόνος πρόσβασης μειώθηκε.
Τα 11 μονοπάτια που ανοίχτηκαν σηματοδοτήθηκαν με μεταλλικά πινακιδάκια διαφόρων χρωμάτων και σχημάτων το κάθε ένα, για να είναι διακριτά μεταξύ τους. Συνολικά τοποθετήθηκαν πάνω από 800 πινακιδάκια και 30 πινακίδες που περιγράφουν τις κατευθύνσεις στα κομβικά σημεία. Στην πλατεία της Ελάτης τοποθετήθηκε πινακίδα με το χάρτη των μονοπατιών ενώ βγαίνοντας από τον οικισμό (πάνω από την Ελάτη) τοποθετήθηκε μεγάλη πινακίδα με τις κατευθύνσεις των μονοπατιών. Για τα κύρια μονοπάτια χρησιμοποιήθηκαν πινακιδάκια σχήματος τετράγωνο ενώ για τα δευτερεύοντα σχήματος τρίγωνο. Τα επιμέρους μονοπάτια που καθαρίστηκαν και σηματοδοτήθηκαν είναι τα ακόλουθα

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

O Σταύρος Θεοδωράκης γράφει: Πριν μιλήσεις για τους τσιγγάνους

Το σίριαλ ξεκινά το 1059 μ.Χ., τότε που οι Adsincani, απόγονοι του Μάγου Σίμωνα, εξολόθρευσαν με φαρμακωμένα κρέατα τα θηρία που τριγυρνούσαν στους κήπους του Κωνσταντίνου του Μονομάχου. Όμως, παρά τη χαρά που έδωσαν στον Αυτοκράτορα, ο χαρακτηρισμός «Διαβόητοι Κακούργοι» δεν έπαψε να τους συνοδεύει.
Και «γύφτοι» γιατί; Αιγύπτιοι, μήπως; Κι αν ναι, γιατί η γλώσσα τους δεν έχει καμία σχέση με τη γλώσσα της χώρας του Νείλου; Ο Α.Γ. Πασπάτης, στη μελέτη του «περί των ατσιγγάνων» (1857), υποστηρίζει ότι στη βενετοκρατούμενη εύφορη Μεθώνη, είχαν το δικό τους βασίλειο, την Gyppe, τη Μικρή Αίγυπτο, τη λεγόμενη και Tzingania. Και από εκεί προέκυψε αργότερα το «γύφτος»! Όπως και στην Κέρκυρα, είχαν το δικό τους ανεξάρτητο φέουδο, το Feudum Acinganoram. Από τότε (από τον 12ο αιώνα κιόλας) τους βρίσκουμε σε όλη την Ελλάδα. Κατσίβελοι, Τουρκόγυφτοι, Χαντούρια, Φυτσήρια, Ρουμανόγυφτοι, Λαουτέροι, Γυφτόβλαχοι, Καλαθόγυφτοι, Χαλκιάδες, Ρόμηδες, Ζάπαροι, Καλπαζάνοι, Σλαβόγυφτοι, Καραγιανναίοι…

ΚΡΑΝΙΑ Ν.ΤΡΙΚΑΛΩΝ-ΕΣΤΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ-2013


Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

«Το πρόβατο» Οδοιπορικό στον ποιμενικό βίο

Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», 15 Οκτωβρίου έως και 15 Νοεμβρίου 2013
Η έκθεση παρουσιάζει μέσα από έργα τέχνης, φωτογραφικό, οπτικοακουστικό υλικό και αρχιτεκτονικές κατασκευές, πτυχές της ευρωπαϊκής κληρονομιάς του ποιμενικού βίου, από τη μυθολογία, τους συμβολισμούς, μέχρι και τη σύγχρονη αρχιτεκτονική. Οι επισκέπτες της έκθεσης καλούνται να ανακαλύψουν τη χρήση των υλικών, τη λειτουργία των χώρων και την ένταξη στο τοπίο των παραδοσιακών ποιμενικών κτισμάτων, την ανακύκλωση των νέων υλικών σε σύγχρονες κατασκευές (φράχτες, στάνες, μαντριά και βιοτεχνικές μονάδες), καθώς και την εφευρετικότητα των βοσκών, μέσα από «έξυπνες λύσεις», πάνω σε θέματα υποδομής και μόνωσης, τόσο στις μόνιμες, όσο και στις προσωρινές αρχιτεκτονικές κατασκευές.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα ποιμενικής αρχιτεκτονικής αναδεικνύονται μέσα από την παράδοση των Σαρακατσάνων και άλλων νομαδικών φυλών από τις χώρες της Ευρώπης, από τα πετρόκτιστα και τα ξύλινα σε πολλές χώρες του Ευρωπαϊκού βορρά και νότου, καθώς επίσης και μέσα από τις σύγχρονες αρχιτεκτονικές μονάδες παραγωγής που σχετίζονται με την εκτροφή του προβάτου και των προϊόντων του (μαλλί, δέρμα, γαλακτοκομικά προϊόντα). Η έκθεση οργανώνεται σε ενότητες με βάση το δομικά υλικά των κατασκευών – άχυρο/χόρτο, ξύλο, πέτρα, μέταλλο και ανακυκλωμένα υλικά. Το εκθεσιακό υλικό αποτελείται από αντικείμενα, φωτογραφίες και slideshow. Αξίζει να αναφερθεί ότι εκτίθεται, μεταξύ άλλων, μια αυθεντική Σαρακατσάνικη σκηνή των αρχών του 20ου αιώνα, μία παραδοσιακή τροχήλατη ποιμενική καμπίνα από τη Βουλγαρία και μία χορτοκαλύβα από την Ουγγαρία. Παράλληλα, τα αντικείμενα και το εποπτικό υλικό «συνομιλούν» με έργα τέχνης που έχουν αντλήσει έμπνευση από τις ποιμενικές εγκαταστάσεις και τα υλικά τους, είτε έχουν κατασκευαστεί με τη χρήση αυτών των υλικών (ξύλο, άχυρο, πέτρα, τσίγκος κ.ά.).

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

Ημερολόγιο καταστρώματος , Albert Camus



ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ Η ΦΤΩΧΕΙΑ ήταν για μένα χλιδή, ύστερα έχασα τη θάλασσα κι όλη η πολυτέλεια τότε μου φάνηκε γκριζωπή, η μιζέρια αβάσταχτη. Από τότε περιμένω. Περιμένω τα πλοία του γυρισμού, το σπίτι των νερών, τη διάφανη μέρα. Κάνω υπομονή, βάζω τα δυνατά μου να είμαι ευγενικός. Με βλέπουν να περνώ απ' όμορφους δρόμους όλο σοφία, θαυμάζω τα τοπία, χειροκροτώ όπως όλος ο κόσμος, δίνω το χέρι, κάποιος άλλος μιλά με τη φωνή μου. Με επαινούν, ονειρεύομαι λίγο, με προσβάλλουν, μόλις που αντιδρώ. Ύστερα ξεχνώ και χαμογελώ σ' εκείνον που με προσβάλλει ή χαιρετώ με υπερβολική ευγένεια τον άλλο που αγαπώ. Τι να κάνω όταν δε θυμάμαι παρά μονάχα μια εικόνα; Με προστάζουν τέλος να τους πω ποιος είμαι. «Ακόμα τίποτα, ακόμα τίποτα...»
Όσο για τις κηδείες, εκεί είναι που ξεπερνώ τον εαυτό μου. Πραγματικά διαπρέπω. Περπατώ με βήμα αργό σε προάστια όπου ανθίζουν σιδερικά, ακολουθώ φαρδιές αλέες με τσιμεντένια δέντρα που οδηγούν σε τρύπες κρύας γης. Εκεί, κάτω απ' την πληγή τ' ουρανού που μόλις αρχίζει να ματώνει, κοιτάζω τους θαρραλέους συντρόφους να θάβουν τους φίλους μου σε τρία μέτρα βάθος. Αν ρίξω το λουλούδι που μου προσφέρει ένα λασπωμένο χέρι, πετυχαίνω πάντα τον τάφο. Η ευσέβειά μου είναι μετρημένη, η συγκίνηση καθωσπρέπει, το κεφάλι σωστά σκυμμένο. Θαυμάζουν πόσο ορθά μιλώ.
Όμως δεν είμαι αξιέπαινος: περιμένω.

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

Tο πρώτο τσάι «Tuvunu» www.andro.gr

Tuvunu-4Tο πρώτο τσάι «Tuvunu» εμφιαλώθηκε το Φεβρουάριο του 2013. Η ιδέα, ωστόσο, να παρασκευάσουμε ένα τέτοιο προϊόν υπήρξε στις αρχές του 2010. Εκείνη την περίοδο, ο Δημήτρης Πολιτόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της Ζυθοποιίας Μακεδονίας–Θράκης κι εγώ ερευνούσαμε τις δυνατότητες επέκτασης στη γειτονική αγορά της Κωνσταντινούπολης. Βλέποντας ότι το αλκοόλ τελεί υπό διωγμόν, σκεφθήκαμε το τσάι. Ένα ρόφημα που πίνει όλος ο πλανήτης. Και είπαμε: «Θα το κάνουμε».
Τα πρώτα δύο χρόνια έπρεπε να περιμένουμε να αρθεί ένα βασιλικό διάταγμα που απαγόρευε στις ζυθοποιίες να παράγουν οτιδήποτε άλλο εκτός από μπίρα. Ο νόμος αυτός ίσχυε από τότε που η Ζυθοποιία Φιξ προμήθευε το παλάτι και διατηρούσε το μονοπώλιο μπίρας στην Ελλάδα για 100 χρόνια.
Όταν μας δόθηκε το πράσινο φως, ξεκίνησα να πηγαίνω στα βουνά της Ξάνθης και της Ροδόπης και να συναντώ έναν-έναν τους παραγωγούς. Οι περισσότεροι με αντιμετώπιζαν σαν εξωγήινο. Με θεωρούσαν έναν απατεώνα σαν όλους τους άλλους. Ήταν λογικό, όμως, αφού μέχρι τότε οι άνθρωποι αυτοί –Πομάκοι στην πλειοψηφία τους που ζουν απομονωμένοι σε μεγάλο υψόμετρο– ήξεραν να καλλιεργούν μόνο καπνά.

«Δεν με ενδιαφέρει να ταυτίσω τα προϊόντα «Tuvunu» με το όνομά μου. Με ενδιαφέρει τα προϊόντα αυτά να αντέξουν στο χρόνο και να ταυτιστούν με την Ελλάδα».