Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Ψευτοπαράδοση

http://evangelosavdikos.blogspot.com/2011/07/16-2011.html

Γιώργος Σταματόπουλος, Απο-στάσεις, Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία, 16 Ιουλίου 2011, απόσπασμα από το άρθρο του

Πολιτισμός δεν είναι οι πανηγυριώτικες εκδηλώσεις, που κατακλύζουν κάθε καλοκαίρι τη χώρα (φοράνε δυο σεγκούνες και δυο μαντίλια, χορεύουν στερεότυπα και ανιαρά και τιμάνε -λένε- την παράδοση). ΤΙ τραβάει και αυτή η παράδοση... Ανθρωποι που στο παρελθόν την ανίχνευσαν στο βάθος της θα ένιωθαν θλίψη από το πώς «επιδεικνύεται» κάθε καλοκαίρι στις πλατείες των χωριών και των πόλεων. Το ζείδωρον της παράδοσης (ο τρόπος του τόπου μας) είναι η μαγιά για το πλάσιμο του παρόντος και την προετοιμασία για το άλμα στο μέλλον... λέμε τώρα.
ΑΥΤΟΙ οι άνθρωποι δεν είδαν στην παράδοση το καρακιτσαριό, είδαν τη λιτότητα και το μεγαλείο του ελάσσονος, είδαν την παραίτηση από τα περιττά, την αυστηρότητα της γραμμής του καθαρού ορίζοντα, το θαύμα χρωμάτων και αρωμάτων της ελληνικής φύσης· είδαν την αλληλεγγύη να επιμένει και να καθορίζει την ηθική και πολιτική στάση των μελών των κοινοτήτων. Ενιωσαν τον σεβασμό προς τον πρόσφυγα και τον αδύνατο, έψαυσαν το ανάγλυφον της ελλαδικής αγωνίας, ήπιαν τις στάλες που έφερναν οι αέρηδες από τις εσχατιές της χώρας, λούστηκαν σε καθαρά ποτάμια και καθαρές θάλασσες, ήπιαν τη ζέστη του ήλιου (τη δροσιά του...).
ΕΝΤΑΞΕΙ· ο πολιτισμός αυτός υπέκυψε στη σαρωτική επικράτεια της κουλτούρας του πλουτισμού. Μολύνθηκαν ύδατα και αλλοιώθηκαν συναισθήματα και συνειδήσεις. Το μυαλό τεμπέλιασε (ε, μετά τόσο τηλεοπτικό βομβαρδισμό ανοησιών και στίλβουσας τιποτέλειας, τι να 'κανε το κακόμοιρο).
Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ της παράδοσης-που-θέλει-να-γίνει- μέλλον ήταν κοντά στη Δημοκρατία εντούτοις. Τώρα χάθηκαν όλα. Από κείνον τον πολιτισμό μάς έμεινε η καρικατούρα, ένα σώμα άυλο. Ας μη μιλάμε για παράδοση λοιπόν. Ας μη μιλάμε για πολιτισμό. Ας μη μιλάμε για Δημοκρατία. Να ξεκινήσουμε διαφορετικά...
Αναρτήθηκε από Ευάγγελος Γρ. Αυδίκος στις 4:02 μ.μ.

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Ανάβαση με την ΟΛΚ στην "Όμορφη ράχη"

Στις 6 Νοεμβρίου 2011 έγινε από την Ορειβατική Λέσχη Καλαμπάκας η πρώτη, για την περίοδο Φθινόπωρο 2011-Άνοιξη 2012, ορειβατική ανάβαση. Απλές πεζοπορικές διαδρομές έγιναν και άλλες. Τυχερό βουνό αυτή τη φορά ήταν η «Όμορφη Ράχη». «Όμορφη Ράχη», η Μοράβα ή Κυνηγός είναι μία από τις ομορφότερες κορυφές όχι μόνο της περιοχής μας αλλά και της χώρας μας. Ανήκει στο σύμπλεγμα κορυφών της Ν. Πίνδου και έχει ύψος 1845 μέτρα. Είναι περιοχή Νατούρα και μόνιμο καταφύγιο άγριων ζώων. Τα νερά της ανατολικής πλευράς (Αμάραντος-Καστανιά-Καλομοίρα) κυλάνε προς τον Πηνειό Ποταμό της δε δυτικής (Στεφάνι), προς τον Ασπροπόταμο. Το πρωί της Κυριακής 16 άτομα μέλη και φίλοι της ΟΛΚ ξεκινήσαμε με Ι.Χ. αυτοκίνητα για «Ρέντα» Αμαράντου. Ο καιρός ήταν για ύπνο και όχι για περπάτημα! Ομίχλη, αντάρα και καταχνιά επικρατούσε σε όλη τη διαδρομή από την Καλαμπάκα μέχει εκεί που αφήσαμε τα αυτοκίνητα. Αφού πήραμε επ’ ώμων τα σακίδια ακολουθήσαμε, με βαριά καρδιά είναι αλήθεια, το χωματόδρομο δεξιά μέσα σε πανύψηλα πεύκα και λίγα έλατα. Είναι ο χωματόδρομος που θα ακολουθήσουν και τα μεγάλα φορτηγά για να ανεβάσουν στο «Χιόλι» τις ανεμογεννήτριες-τέρατα, ιδιώτη. Στα 1600 μέτρα περίπου μας περίμενε μαι ανέλπιστα ευχάριστη έκπληξη. Η ομίχλη ως δια μαγείας εξαφανίστηκε και τη θέση της πήραν οι ακτίνες ενός φθινοπωρικού μεν, αλλά λαμπερού ήλιου. Άλλος καιρός, άλλος Θεός! Στο σιδερένιο εικονισματάκι κάναμε μια στάση. Εκεί, κατόπιν δημοκρατικών διαδικασιών είναι αλήθεια, αποφασίσαμε να μη συνεχίσουμε για «Χιόλι» όπως κανονικά ανέφερε το Πρόγραμμα, αλλά για «Όμορφη Ράχη», που είναι διπλανή κορυφή. Έτσι, αφήσαμε τον αριστερό χωματόδρομο που οδηγεί στο «Χιόλι», ο δεξιός κατεβαίνει στην περιοχή Καστρανιάς, και ακολουθήσαμε το ανηφορικό μονοπάτι. Βαδίζαμε πλέον σε δάσος οξιάς, πατώντας πάνω σε χαλί καφεκίτρινων φύλλων. Το τοπίο πανέμορφο! Δεν υπάρχουν λόγια να περιγραφεί. Σε ένα ξέφωτο μας περίμενε άλλη έκπληξη. Στα ανήλια μέρη υπήρχε χιόνι παγωμένο από την προηγούμενη φορά που είχε χιονίσει. Τα νερά στο ρέμα παγωμένα ήταν κι αυτά και σχημάτιζαν αληθινό παγοδρόμιο. Μετά από λίγο φθάσαμε στο τέλος του δάσους και το (υπο)αλπικό τοπίο ήταν μπροστά μας. Μια κίτρινη πινακίδα που έγραφε πως απαγορεύεται το κυνήγι ήταν τρύπια από σκάγια όπλων ‘‘οικολόγων’’ κυνηγών. Χώρια που όλη η περιοχή ήταν γεμάτη πλαστικά φυσίγγια. Κρίμα για τους φίλους κυνηγούς... Το καντήλι στο εικόνισμα της Αγίας Παρασκευής ήταν αναμένο. Κάποιος κυνηγός θα φρόντισε γι αυτό. Μπροστά μας έστεκε η όμορφη κορυφή που έχει σχήμα κώνου. Δυστυχώς και σ’ αυτή υπάρχει ανθρώπινη παρέμβαση. Πριν χρόνια τοποθετήθηκε εκεί πολύ μεγάλο κάτοπρο από τον ΟΤΕ για τις ανάγκες σταθερής τηλεφωνίας του Ασπροποτάμου. Λίγο κουρασμένοι αλλά χαρούμενοι φθάσαμε στην κορυφή. Η θέα καταπλητκική. Μόνο όμως προς τη Δύση. Είδαμε όλον τον Ασπροπόταμο, βουνά της Ηπείρου και της Μακεδονίας και Θεσσαλίας. Ο κάμπος της Θεσσαλίας είχε γίνει... θάλασσα από το νέφος! Μόνο ο Όλυμπος, ο Κίσσαβος και Κόζιακας ξεχώριζαν. Εκεί που καθόμασταν να ξεκουραστούμε, να συζητήσουμε, να απολαύσουμε την ατέλειωτη ομορφιά της φύσης και να φάμε κάτι, μια τρίτη έκπληξη μας περίμενε! Ένας της παρέας άπλωσε ένα πανό που έγραφε: «όχι στις ανεμογγενήτριες σε Χιόλι-Τριγγία». Το Χιόλι ήταν δίπλα μας και η Τριγγία απέναντι. Αφού φωτογραφίσαμε και τις δύο περιοχές με το πανό απλωμένο πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Μετά από συνολική διαδρομή 11 χιλιομέτρων, διάρκειας 3,5 ωρών (με τα χασομέρια) φθάσαμε στα αυτοκίνητα. Η συνέχεια για όσους ήθελαν δόθηκε στο Νικολάκη. ΠΑΝΤΑ ΨΗΛΑ
Αρθρογράφος: ΓΙΑΝΝΗΣ ΨΑΡΡΗΣ
http://tameteora.gr/?module=articles&position=center&ArticleId=5239&CategoryId=2&issue=280

Το πείραμα της βίδρας Υπάρχει οικολογική ασυλία;

Πρόσφατα, σε μια εκπομπή για την εκτροπή του Αχελώου, η εκπρόσωπος ακτιβιστικής περιβαλλοντικής οργάνωσης χαρακτήριζε τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων που έγιναν για την εκτροπή γελοίες, ότι αναφέρουν λάθος είδη και πολλά άλλα υβριστικά.

Φαίνεται ότι οι «οικολόγοι» μας έχουν αποκτήσει ασυλία. Έτσι, μπορούν να λένε όποια ανακρίβεια θέλουν, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Ας μου επιτραπεί ν’ αναφέρω εδώ μερικές χονδροειδέστατες ανακρίβειες από την παλαιότερη αναφορά-προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας των πέντε «μεγάλων» οικολογικών οργανώσεων -μία από τις οποίες εκπροσωπεί η κυρία- για την περίφημη εκτροπή του Αχελώου. Γράφουν, λοιπόν, ότι με την εκτροπή «θα καταστρέψουμε το ζωντανό Δέλτα του Αχελώου για να φτιάξουμε (“αναπτύξουμε οικολογικά”) το κατεστραμμένο και ανύπαρκτο Δέλτα του Πηνειού». Τόσα ξέρουν, τόσα λένε. Στις εκβολές, λοιπόν, του Αχελώου και του Ευήνου (δυο ποτάμια) έχουν διαπιστωθεί 230 είδη πουλιών, ενώ στο «ανύπαρκτο» Δέλτα του Πηνειού 223! Ας σημειωθεί ότι στον Αχελώο υπάρχει διπλός αριθμός μελετών απ’ ό,τι στον Πηνειό. Πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον έχει περισσότερα είδη!

Σε άλλο σημείο γράφουν άλλη ανακρίβεια: «Δεν υπάρχουν στοιχεία βάσει των οποίων αποδεικνύεται ότι υπάρχουν θετικές επιδράσεις από τη δημιουργία τεχνητών λιμνών». Ας με συγχωρεί η χάρη τους, αλλά τι άλλο από τεχνητή λίμνη που έγινε το 1930 με φράγμα στον Στρυμόνα είναι ο περίφημος υγροβιότοπος -που είναι και στη Σύμβαση Ραμσάρ- της Κερκίνης; Πέρα από την άρδευση της πεδιάδας των Σερρών, έχει εξελιχθεί πιθανότατα στον καλύτερο υγροβιότοπο της χώρας.

Αλλού γράφουν: «Επιπλέον, δεν προκύπτει από την ελληνική εμπειρία βελτίωση των συνθηκών ζωής σε περιοχές δημιουργίας τεχνητών λιμνών». Χαιρετίσματα. Εκτός από την Κερκίνη, ν’ αναφέρουμε και τη λίμνη Νικολάου Πλαστήρα, που δημιούργησε έναν οικολογικό, κοινωνικό και οικονομικό παράδεισο στην Πίνδο; Και πού είναι η πρώτη… εκτροπή του Αχελώου;

Αναφέρουν, επίσης, ότι θα εκτοπισθεί απ’ τα δημιουργούμενα φράγματα η βίδρα, προστατευμένο είδος από την Ε.Ε. Εδώ, ας σημειωθεί ότι η βίδρα αυξήθηκε σε όλα τα φράγματα του Αχελώου! Δεν το λέω εγώ, αλλά το Μουσείο Γουλανδρή!

Και όμως, αγαπητοί μου, όλοι δεχόμαστε περίπου ως «θέσφατο» οτιδήποτε λεχθεί από «οικολόγους». Οι οποίοι έχουν αποθρασυνθεί τόσο, που αναφέρουν ως είδη που θα κινδυνεύσουν τους κορμοράνους. Οι οποίοι έχουν γεμίσει τη Μακεδονία και τη Θράκη. Μάλιστα, την Παγκόσμια Ημέρα Παρατήρησης των Πουλιών παρατηρήθηκαν κάποιες χιλιάδες από αυτά τα πουλιά μόνο σε μία πλευρά της Κερκίνης.

Μάλιστα, πασίγνωστος «οικολόγος», σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε παλαιότερα, πέραν όλων των άλλων λυπητερών, αναφέρεται και στα περίφημα λουκάνικα της Μεσοχώρας, τα οποία θα λείψουν, όταν γίνει εκεί το φράγμα της εκτροπής . Στην οποία, βέβαια, τα νοστιμότατα όντως λουκάνικα είναι χοιρινά κι έρχονται από τα Τρίκαλα, μια και, όπως είναι γνωστό, εκεί δεν υπάρχουν χοιρινά, αλλά μόνο γιδοπρόβατα. Από τα οποία δεν βγαίνουν λουκάνικα!

Κάποτε, επιτέλους, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι, εντάξει, δεν διαβάσαμε ποτέ στη ζωή μας, μια και μονίμως ήμασταν αφισοκολλητές. Τουλάχιστον, όμως, ας μειωθεί για λίγο η αποθράσυνση.

Συγχωρήστε μου την αυθάδεια, αγαπητοί μου, αλλά για να νομιμοποιηθείς ούτως ώστε να ομιλείς περί περιβάλλοντος δεν αρκούν οι άναρθρες κραυγές. Χρειάζεται και κάποια μελέτη.

http://www.lifo.gr